Hue tot Kuala Lumpur

posted in Reis

Hue tot Kuala Lumpur

Bij deze weer een flinke lap tekst, zoals we al eerder aangaven is dit ook deels een soort dagboekje dus mocht je het te veel vinden dan euh…ja dan sla je mar een paar hoofdstukjes over! we zitten inmiddels heerlijk in New Zealand. In tegenstelling tot Cambodja en Vietnam hebben ze hier niet overal wifi, dus waarschijnljjk vanaf hierna wat minder snel een nieuwe blog-update. Maar bij deze nog het restant van Vietnam en Kuala Lumpur:

Hue
Met de eerste sleeperbus van Hoi An naar  Hué gegaan na een rustig ochtendje. Wel afscheid moeten nemen van Sasa, Brian, Josie en Hannah. Erg jammer, maar so it goes. Bijna mijn zonnebril bijna vergeten voordat ik in de pickup bus stapte.  In Hué rondgeshopt voor een hostel/hotel en er eentje gevonden in een rustig zijstraatje. Na uitgepakt te hebben even gegeten bij Cafe on Thu Wheels (er stond tuut flesje bier op dr volgepende muur geschreven) en met een stel van 75!! Dat aan het backpacken was… respect! Daarna nog wat Nieuw zeeland tips gekregen van een ander stel, en mogelijk een slaapplek in Auckland.
Ontbeten in een lokaal restaurant (als er plastic stoeltjes staan en metalen tafels zijn zit je goed en goedkoop!). Daarna imperial palace aangedaan. De citadel ligt in een vesting. Van 1830 t/m 1924 (?) Regeerden de keizers vanuit dit paleis. Tijdens de vietnam oorlog was Hué een belangrijk knooppunt, logistiek en ook vanwege de slag die hier plaats vond (o.a. de films Full Metal Jacket en Hamburger Hill gaan over de streek in en rond Hué). Tijdens de oorlog is er veel verwoest en nu is er weinig origineels over van het paleis en de gebouwen. Wel wordt er veel, langzaam hersteld en opnieuw gebouwd. Je ziet hier veel verschillen met de religieuze gebouwen die we eerder gezien hebben. Vooral ook vanwege de Chinese invloed in Vietnam ten opzichte van de Indiase invloeden in Cambodja. Ondanks dat het niet super oud is voel je hier ook de rijke geschiedenis van het land.
Ook in Hué weer super gegeten. Dit keer bij The Hanh. Samen een set menu genomen met vijf verschillende gerechten. De springrolls die je zelf moest maken, degestoomde rijstcake met shrimp (Bành Béo), gefrituurde springroll, nog een andere soort verse springroll en rijst pannenkoekje. Aanrader!

De eerste helft van de dag rustig gespendeerd om een beetje uit te rusten voor morgen. Even ontbeten bij Café on Thu Wheels. Daarna nog over de markt gelopen… afdingen werkte kennelijk niet. Lekker, maar simpel gegeten bij Golden Rice en de tassen gepakt om naar Phong Nha te gaan met de sleeperbus. Best goed geslapen in de bus en het uitzicht tijdens het begin van de rit was erg mooi ( daarna was het donker en sliepen we). Dwars door de rijstvelden en over bruggen uit de oorlogstijd. Gedropt in Phong Nha voor de deur van Easy Tiger Hostel.

 

 

 

 

Hang-en Cave


Om 8:30 werden we opgepikt en naar het kantoor van Oxalis gebracht. Daar kregen we een briefing van Bamboo en lieten we alle spullen achter die we niet mee gingen nemen. Met 15 man vertrokken we vervolgens met een busje naar onze dropoff point.  Daar kregen we ieder een helm en handschoenen en begonnen we aan de afdaling. Het was nogal miezerig weer en het pad naar beneden modderig, soms stijl, vol rotsen en glad. Beneden in het dal onze eerste rivier oversteek, en meteen de voeten nat. 2 uur verder bereikten we ons eerste rustpunt in een van de  minority villages van het phong nha natuurpark. In totaal zijn er 5? van deze nederzettingen in het park. De mensen leven hier van het land en komen bijna niet buiten het park. Ze zijn arm maar leven hier uit eigen keuze. In het dorpje waar wij kwamen stonden een vijftal huisjes en woonden 32 mensen waarvan veel kinderen. Die kregen in een klein schoolgebouwtje (niet groter dan een schuur) allemaal tegelijk les, ongeacht de leeftijd. Na een korte rondleiding, een kopje thee en een eerste bloedzuiger check ging onze tocht verder naar de plek waar er gingen lunchen. Bij de eerstvolgende rivieroversteek werden we bijna nat tot aan de edele delen! Zo volgden er die dag nog wel een stuk of 10. De lunch was al voor ons klaargezet en bestond uit fruit, broodjes, worstjes, cakejes en was heerlijk! Naast onze groep van 15 werden we begeleid door Bamboo, Bao en Wu Plus een team van locals die wat eten sjouwden naar het kamp. De locals liepen met een topsnelheid vooruit en met gemak waar wij liepen te strompelen. De omgeving tijdens de tocht was zo mooi, onderweg werden we nog aangestaard door waterbuffels. Mooi mooi. Dan aangekomen bij de grot ingang. Woow, gigantisch! Via een zij ingang gingen we naar binnen en liepen we via de ondergrondse rivier de derde grootste grot ter wereld in. Na binnen een atuk naar boven te klimmen zagen we in de verte ons kamp in de grot. Onvoorstelbaar episch! Geen andere woorden voor.
In de grot sliepen we in tentjes, en hadden ze twee wc’s gemaakt doormiddel van een frame over een emmer met daar een westerse wc zetel er op. Als je je zaakje gedaan had; een schep rijstschillen erover en voilà! Mris had wel het geluk om net voordat ze wilde zitten een muis uit de emmer zag springen! Voortaan toch eerst maar een keer tegen de emmer trappen voor de zekerheid.
Het eten was ook boven verwachting goed voor een grot! Wij hadden simpele noodles verwacht maar kregen een bbq ohja en thuisgestookte rijstwijn! In de grot bivakkeren nu steeds mensen voor de oxalis  tour.
Na nog wat foto’s gemaakt te hebben naar bed! Voor een lange en harde nacht!

Wakker worden in een grot! Wow, uitzicht wanneer je uit de tent kwam was echt mooi. Nogal een contrast met ’t kleine tentje. Pannenkoeken als ontbijt! Daarna mochten we voor foto’s naar een punt in de grot klimmen. Uitzicht was er ook weer fantastich. Daarna met de groep naar de andere uitgang van de grot gelopen en onderweg eeuwenoude fossielen gezien, ook waren er kleine torentjes van zand. Er lag dan een steen en het water werd om de steen weg gedruppeld waarfoor je de torentjes over hield. Voor de grot moet ik toch echt de foto’s laten zien… je kunt de grootte toch alleen maar ervaren door het te zien.
Daarna spullen gepakt en de trek terug begonnen. Noodles als lunch en een dik uur omhoog klimmen… heavy stuff! Vroeg naar bed die avond!!

Han En - Cave

Han En – Cave

Dag erna samen met Jos (een van de medegangers naar de Hang-en cave) naar de Paradise en Dark Cave gegaan. Op een scooter vertrokken we eerst naar Paradise Cave. Uitzicht onderweg was erg mooi, aan de voet van sommige bergen lagen begraafplaatsen die eruit zagen als kleine tempels, heel mooi om te zien. De ingang van de paradise cave leek een beetje op de ingang van een pretpark. Eerst door poortjes heen en daarna de keuze om ,of met een golfkar-limousine, of te voet verder te gaan. Wij gingen dus te voet. Paar honderd meter verder begon de wandeling naar de grotingang via een trappensysteem en moest je sowieso je golfkar verlaten om naar boven te klimmen… Die paar honderd meter in een karretje maken dus echt geen verschil (behalve dan in prijs). 500 meter hoger lag de ingang van de grot, via een trap door een kleine grot-opening kwam je binnen in een gigantische grot, erg mooi verlicht door verschillende kleuren lampen. Je loopt over houten bruggen en en vlonders door stalagmieten en stalagtieten en andere rotsformaten. Alsof je in een andere wereld bent. Daarna richting de dark cave. Op de scooter was t al vrij fris, Jos pikte nog een Vietnameesje op en afgezet bij de dark cave. Het was al vrij fris maar we moesten ons uitkleden zwemvest aan en helmpie op.  Met een zipline richting de grot daarna een stuk zwemmen en de grot in. Via een smal modderig pad richting een modderbad. Alle lampjes uit en lekker badderen! Beetje vreemd maar wel lekker! Daarna weer terug en nog een stuk in de grot gezwommen met alle hoofdlampjes uit… toen werd het wel duidelijk waarom het de dark cave heet! Nog een stukje met de Kano en nog een facultatieve zipline gedaan (waar Mariska een mooie klapper op de rug maakte). Lekker koud gehad erna en mog even met de mede dark cave gangers gebuurt en contacten voor tokyo gelegd en op de terugweg nog moeten stoppen voor vechtende koeien op de weg. De terugrit was ook erg mooi in de schemer!
Die avond uitgeteld ’t hotel in, na nog een drankje in de easy tiger. Ohja en de eco travel tour geregeld en twee nieuw zeelandse meisjes leren kennen!

 

Phong Nha Eco Conservation Tour!
Vandaag een jungle trek op t schema. Achterop de scooter richting het natuur reservaat. Hier worden alle dieren verzorgd die in de vallen van de jagers zijn terecht gekomen (verschillende soorten apen, slangen, stekelvarkens en pauwen). Sommige missen hierdoor een hand/poot of ander lichaamsdeel. Ze worden hier verzorgd tot ze beter zijn en terug de jungle in kunnen. Daarna gingen we naar de Botanical garden (die nog in opbouw is) via een pad liepen we richting een mooie waterval en gingen we door met het pad… dat steeds minder werd qua pad en meer qua jungle. Het werd moeilijker en meoilijker on door de jungle te kruipen. Hai, onze tourguide zei al “bij mijn tour kom je niet zonder krassen thuis” en dat klopt! Door modder, klimmend over rotsen, kruipend onder bomen, takken in t gezicht, takken met doorns en naalden die te pas en te onpas in je gezicht of tegen je kleren sloegen. We hebben niet veel kilometers gemaakt, maar het waren wel heftige kilometers! We liepen deels over een jagerspad waar de lokale jagers(het is overigens illegaal!) vallen zetten. Een van de vallen werd in elkaar gezet om te laten zien met wat voor kracht deze werken (tijdens de eco conservation tour is het de bedoeling om vallen onschadelijk te maken als je deze tegen zou komen). Hier werd wel duidelijk hoe sommige dieren ledematen kunnen missen… Hai had tijdens de tour enkele ex-jagers in dienst zodat ze wel nog een voortbestaan hebben zonder te hoeven jagen. Weer een fijne lunch (in een oude vietcong leger grot) gevolgd door een trek terug door de jungle…  uiteindelijk zo kapot moe dat we, na een verfrissende douche bij de easy tiger, de sleeperbus naar Hanoi nauwelijks mee hebben gemaakt.

 

Hanoi
Vroeg aangekomen in Hanoi en afgesproken met Josie en Hannah. Nadat we ons hotel gevonden hadden (duurde effe) zijn we Pho gaan eten bij Bun Bo Nam Bo wat ook weer erg lekker was… plus egg coffee gedronken (vloeibare tiramisu!! Hmmmm maken we nog wel wanneer we terug komen! Mariska maakte de opmerking dat het eierlaagje op sabayon lijkt… dus wellicht een goede variant! Sabaycoffee (copyright 2015 Wim van Heugten en Mariska Harks koffie enzo)). Daarna een paar dikke knuffels en vaarwel gezegd tegen Josie en Hannah. Die middag nog even rustig gezeten om te schrijven en en naar friends travel gegaan om de Sapa en Ha Long Bay tour te regelen. Sidney van Friends-Travel is een echte rotterdammer met een voorliefde voor stroopwafels, hij heeft onze plannen nog in goede banen kunnen leiden ondanks het chinees nieuwjaar dat in aantocht was. Daarna weer kapot!! Naar bed.
Vroeg op en met de taxi naar Ho Chi Minh Mausoleum.  We hadden ons beide totaal niet verdiept in de geschiedenis van Vietnam (foei, zijn we met terugwerkende kracht aan het doen) en wisten totaal niet hoe lang “uncle Ho” al niet meer onder ons is. Via een lang overdekt pad loop je richting het grote betonnen en grijze mausoleum waar je met je handen langs je lijf twee aan twee om de glazen kist met het opgebaarde lichaam van Ho Chi Minh loopt. Heel bizar, zeker wanneer we erachter kwamen dat hij al 45 jaar dood is. Ieder jaar komt er (volgens het internet, dus dan klopt het) een Russisch team om hem te balsemen en restaureren waar nodig. Volgens andere internet sites gaat hij zelf ieder jaar twee maanden weg voor de werkzaamheden.

Wat we wel een beetje jammer vonden aan het geheel is het totale disrespect van sommige westerse toeristen, die gewoon lopen te praten en foto’s staan te maken. Bij Ho Chi Minh zelf is dat dankzij de aanwezigheid van wachters gelukkig niet mogelijk zonder gevolgen… maar het is alsof sommige mensen niet kunnen lezen en/of nadenken. Daarnaast is het ook dubbel, veel vietnamezen verafgoden Ho Chi Minh maar hij wilde zelf gecremeerd worden en met het opbaren en tentoon stellen van zijn lichaam gaan ze eigenlijk recht tegen zijn allerlaatste wens in.
Daarna het museum dat hoorde bij het totale Ho Chi Minh Mausoleum complex bezocht en gezien hoe de beste man verheerlijkt wordt. Als er een ding is dat vietnamezen goed kunnen, dan is het wel vertellen hoe goed het wel niet gaat met hun land! Apart om te zien!
De middag gespendeerd aan schrijven, beetje uitrusten en spullen pakken om naar Sa Pa te gaan. Avondeten bij Avalon lounge met een mooi uitzicht over het centrale Hoan Kiem Lake en de stad. Dan op naar de volgende sleeperbus! Natuurlijk vertrok deze te laat omdat de bestuurder plus hulp nog aan de waterpijp moesten… ook moest Wim twee vrouwtjes helpen met het inladen van hun spullen… dozen, zakken en een hele grote plastic zak moesten de bagageruimte in. Eenmaal in de bus ons ingenesteld voor de nachtrit in onze slaapzetels.

 

Sapa
Om vijf uur stopte de bus, en ging de chauffeur slapen. Daarna dan zelf nog maar  een uurtje geslapen en wakkergemaakt door diezelfde chauffeur. Kennelijk waren we al een uur in Sapa. Er was niemand om ons op te halen dus Sidney maar even gebeld. Even later kwam er een taxi die ons naar het hotel bracht. Daar ontbeten en naast Jos (die toevallig hetzelfde geboekt had) onze andere mede reizigers ontmoet. Samen met Jos, Christian, Jőrg, Timo, Jamie  en onze gids Shu (een van de Black H’mong mensen) gingen we op pad richting het eerste dorpje. Het uitzicht was er eigenlijk niet vanwege de mist, maar we zagen af en toe door wat opklaringen hoe hoog we zaten. Wanneer het weer een beetje verder opentrok werden we beloond met een met een prachtig uitzicht over de rijstvelden die in rrappen naar beneden gingen. Na een wandeling door Cat Cat village kwamen we uit bij een waterval, het begin was nogal touristisch maar bij te terugtocht gingen we achter een huisje rechtsaf en midden door de rijstvelden richting onze lunchplek in een dorpje in het dal. Voor de verandering weer heerlijk gegeten gevolgd door een goeie slok ricewine. Overigens liep er een groepje vrouwen de hele weg tot in het dal mee om ons tijdens de lunch spullen te verkopen! Na de lunch nog een dik uur gewandeld en gezien hoe ze verschillende lokale producten maken. Daarna kwamen we aan bij onze slaapplek, een homestay in een klein dorpje (lees; straat). Ontvangen door Hoa kregen we e een kleine rondleiding en werden we naar onze slaapplek gebracht. Beneden was het eigenlijk een grote open ruimte, boven lagen iets van 15 matrassen (en een dooie muis). Daarna nog groente (ze sprak het uit al fogettabels ipv vegetables) voor het avondeten geplukt en meegeholpen voor het avondeten. Vers geslachte kip, springrolls rijst en grote kommen rijstwijn werden op tafel gezet. Samen met de rest van de familie werd er gegeten en meerdere malen geproost (vooral oma kon de rijstwijn wel goed aan en nam meerdere malen de leiding tijdens het proosten). Was je shotglas rijstwijn op, kon je m gewoon onderdompelen en vullen in een van de kommen met zelfgestookte rijstwijn. S avonds Shu en Hoa ondervraagd over het leven in Sa Pa en interessante antwoorden over o.a. hoeveel kippen en varkens een bruiloft kost (Antwoord, volgens ons ongeveer 4 kippen en een varken. 2 kippen worden als een soort borg vooraf geslacht). We sliepen die nacht in onze klamboe tent en werden alleen gewekt door de regen of een stel vechtende muizen.
Lekker pannenkoeken ontbijt bij Hoa na een nachtje tussen de muizen+keutels. Nog even met de kinderen gespeeld en ons klaargemaakt voor dag 2. Daarna vertrokken voor een heftige en glibberige trek door bamboe bossen, over heuvels, over en door rijst terassen. Je werd steeds achtervolgd door lokale vrouwen die je tijdens de lunch iets willen verkopen. Ongelofelijk hoeveel moeite we hebben bij een trek die zij dus dagelijks doen alleen om een armbandje te verkopen. De trek was echt wel best zwaar vanwege het slechte weer, en op sommige plekken ook nog eens langs erg stijle stukken. Maar wel blij dat we t gedaan en volbracht hebben! Modderrrrvet! 😉
Terug bij het hotel gedouched en lekker gegeten (ondanks dat Trang de hotel hostess vergeten was dat we toch echt wel dinner hadden in het hotel… En ze dus alsnog naar de markt moest om eten te halen, ook weer een schat van een mens die lekker kan koken! ) en de sleeperbus terug naar Hanoi!

 

 

Cat Ong Island (Ha Long Bay)
5 uur sochtends in Hanoi kwamen we weer terug aan en zijn we even in een hostel (waar een persoon in een van de gangen had gepoept!!) gaan zitten tot we naar Friend’s Travel konden waar we opgepikt werden voor onze trip naar Ha Long Bay. In een kleine bus werden we vervoerd naar een haven net uit de buurt van de baai. In de bus leerden we onze reisgenoten naar Cat Ong Island kennen en onze reis leidster Rose!
We moesten eerst een speedboat op die niet zo heel veel speed had, half uur later mochten we op open water overstappen naar onze Cocktail Cruise boot. Het weer was niet zo best, mistig en regen maar gelukkig was het warm genoeg. De bootrit om Cat Ba Island naar Cat Ong Island zou ongeveer 5 uurtjes duren met een tussenstop om eventueel te gaan kayakken. Het bleef maar regenen en mistig tot we tussen de karstbergen in het water heen vaarden. Het bleef wel regenen maar een paar van ons (waaronder Wim) wilden toch echt wel kayakken. Samen met Jos in een kayak door een grot en weer buiten in de stromende regen…dus nat werden ze sowieso. Halverwege kwamen ze erachter dat Rose, geen droge kleren bij had én niet kon zwemmen. Daarnaast zat ze alleen in een boot en ging ze dus erg langzaam. Jos en Wim hebben haar boot toen maar op sleeptouw genomen zodat onze Rose het nog na kon vertellen :). Verder verliep de trip rustig en was het erg mooi om de karststenen rotsformaties en kleine drijvende dorpjes te zien. Aangekomen bij Cat Ong Island mochten we per 8 de boot verlaten naar het vasteland. Daar werden we verwelkomd met een drankje en een open vuurtje om ons op te warmen. Daarna inchecken in onze net iets te luxe honeymoon-suite die doormiddel van een paar extra matrassen omgetoverd was tot een slaapzaal…voor vier personen. Niks te klagen dus! ‘S avonds kregen we een lekkere bbq maaltijd geserveerd plus een informatie presentatie van de eigenaar die net iets te laat was en net iets te lang duurde. Daarnaast kwamen we er achter dat hij het niet over “imported or domestic” katten had, maar over kayaks… het was al een vreemd verhaal, maar dit maakte het niet duidelijker… Daarna mochten we dan toch eindelijk wel naar bed.
Ontbijtje van noodlesoep en pannenkoeken en een trek naar het hoogste punt van het eiland. In de hitte klommen we omhoog naar de top, en werden beloond op een mooi uitzicht. Op de terugweg nog even gekeken in de vakantie huisjes in permanente bouw status die bij het Cat Ong Beach Resort horen. Dit zie je in Vietnam heel veel, gebouwen die niet af zijn omdat het geld ineens op is. De villa’s die in aanbouw waren, leken ons wel de meest luxueuze met eigen zwembad en dakterras uitkijkend over zee. Sowieso is het resort een beetje verlaten en niet perfect onderhouden, maar het ziet er wel erg idyllisch uit plus het chinese nieuwjaar was in aantocht waardoor niet alles meer op voorraad was en verschillende activiteiten niet door zouden kunnen gaan. Rose was wel erg grappig, zodra we een vraag stelden raakte ze iedere keer weer een beetje in paniek en bij een grapje keek ze eerst verbaasd waarna ze op haar voorhoofd tikte en een “Oh my god” eruit gooide. Drie keer raden wat wij vervolgens deden als er een grapje gemaakt werd.
S middags met de boot naar Cat Ba Island aan de overkant om even te pinnen en te schrijven. Bij terugkomst op het eiland naar Sunset Beach gerend gezien we er bijna te laat voor waren! Eerst moesten we door een varkensstal heen en wat varkens wegjagen (waaronder een eindbaas van een beest), vervolgens over een kronkelend pad en tot slot besloten we de moeilijke en steile weg naar beneden te nemen. De zonsondergang was het wel waard! Samen met nog een ander stel hadden we het strand voor ons alleen om van het uitzicht te genieten. De terugweg ging een stuk rustiger via het juiste pad. ‘S avonds weer een lekkere maaltijd en een potje tafelvoetbal met Christan, Jamie en Jőrg.
De ochtend vooral gerelaxed en met Christian en Jőrg geouwehoerd om vervolgens met de boot, bus, boot én bus weer terug te gaan naar Hanoi. In de bus Rene en Fieke leren kennen, die ons flink wat Nieuw Zealand tops hebben gegeven. Met Rose afgesproken om de volgende dag een food tour te doen onder haar leiding, en ingecheckt in ons hotel. Het hotel heette volgens de boeking Sunrise hotel Hanoi, volgens de voorgevel Parkson hotel en volgens het visitekaartje en de handdoeken Thaisson Hotel. Maar het is wel een eeerg fijn hotel (Parkson is de officiële naam! ). Veel te laat nog Indiaas gegeten, maar wel tot de conclusie gekomen dat indiaas eten tot onze all time favorite voedsel behoord. ‘S avonds nog even een slechte film gekeken en naar bed!

Hanoi – 2
De food tour was super! Samen met Jőrg,  Christian, Fieke, Rene en Rose liepen we kris kras door ’t old quarter van Hanoi. In iedere straat verkopen ze een soort grondstof en de producten die er van gemaakt worden. Langs de straten wordt eten verkocht en wij liepen naar verschillende lokale plekken om van het eten te genieten. Onder andere een soort Pho, rijstcake, gegrilde vis en de nodige “oh my gods” van Rose kwamen voorbij. Bij afscheid zei ze: just walk away and don’t look back! Wat een schat van n kind is t. (ohja ze was pas 22 jaar!). Daarna op naar de Waterpuppets. In een theaterzaal hadden ze een bak water staan met de coulissen eroverheen. De techniek is in de rijstvelden ontwikkeld om de mensen daar te entertainen doormiddel van verschillende sketches… (bijv. Boy riding waterbuffalow of fox chasing little duck). allemaal vrij slapstick achtige humor die makkelijk te begrijpen was ook al was het helemaal in het Vietnamees. Na de waterpuppet show voor de dames een shopping uurtje ingelast terwijl Rene en Wim naar de barretjes op Ha Tien gingen, je zat daar op lage plastic krukjes met je benen in de nek maar het is wel erg gezellig zo, iedereen zit dicht op elkaar en hoe later hoe drukker! Na een tijdje sloten de meiden + Christian & Jőrg zich bij ons aan en hebben we ons Geiteblauw gezopen en de voor nodige onzinnigheden gezorgd!
Was opgehaald en ons verbaasd over de prijs, het was dan wel de dag van Tet (zo heet het chinees nieuwjaar) maar dit sloeg wel alles. Oh en ze hadden ook nog eens het gewicht hoger gerekend dan het was… erg jammer. Maargoed uiteindelijk ging het ook weer niet zoveel geld maar ze hebben ons wel genaaid! Daarna een ticket in New Zealand proberen te regelen maar dat ging ook niet van een leien dakje. Al met al gingen we dus veel te laat en Hangry (hongerig en kwaad (hungry en angry)) op pad. Lekker op straat gebbq’d met Fieke en Rene en vervolgens naar het Hoan Kiem meer gegaan en op hrt vuurwerk gewacht samen met duizenden Vietnamezen. Om 00:00 was het zo ver, de overheid had voor een spectaculair vuurwerk gezorgd (zo zouden ze het in Nederland ook moeten regelen). Dikke knallen, explosies als smileys en gigantisch vuurwerk, is toch leuker om te zien als een gillende keukenmeid. Na afloop groot applaus en een drukte op straat, wij navigeerden terug naar Ha Tien voor een biertje en een cocktail. Langs de straten werd ghost money (papieren nep geld) verbrand voor geluk in metalen kacheltjes of gewoon op straat. Overal stonden kleine altaren buiten om te bidden voor een gelukkig nieuw jaar. Mooi om te zien en lekker warm! Rond een uurtje of twee weer terug in bed!

Kuala Lumpur 2

S ochtends na gedag gezegd te hebben tegen onze behulpzame receptioniste van het Parkson hotel met een taxi naar het vliegveld en met het vliegtuig naar Kuala Lumpur. Vlucht was niets bijzonders, lekker een filmpje kunnen kijken. Met de monorail naar station titiwangsa (hihi) en vervolgens het hotel proberen te vinden. Heel vreemde locatie in een achteraf steegje met natuurlijk weer een stel agressieve honden! Ook in Kuala Lumpur (En dus Maleisië), vieren ze chinees nieuwjaar en vandaar was het nogal verlaten. Hotel was Fine (naam was dan ook het Fine hotel) en voor 6 euro met zn tweetjes gegeten om de hoek. Overigens lag daar ook het ziekenhuis en ertegenover zat een kistenmaker… location location location!
Ook weer een ochtend dringend op zoek moeten gaan naar campers want die waren overal al op! Toch maar even een bedrijfje gebeld en geboekt. Daarna gaan shoppen en op de helipad van de helipadlounge van het uitzicht over KL genoten. Met een mega snelle lift gingen we naar de 34’e verdieping. Daar aangekomen moesten we verplicht een drankje a 30 MYR nemen (ongeveer 7 euro) en mochten we naar boven. Super uitzicht, KL tower én Petronas towers konden we vanaf het helikopter platform zien. Ook nog nét op tijd voor de zonsondergang gelukkig. Het was er druk en het leek (naast de toeristen) een high society feestje… al was de rest van het gebouw nogal verlaten en verlept. Nog even gegeten in de buurt en terug naar het fine hotel, dit keer niet aangevallen door honden!
Het is nogal warm en vochtig in KL, en juist op het heetst van de dag besloten we om naar het centrum te gaan en een gebouw te bekijken. Daar aangekomen was het nog heter dan we verwacht hadden maar gelukkig was ertegenover een textielmuseum! Met Airco! Hier kon je zien welke technieken ze gebruikten en de geschiedenis van de techniek achter “Batik” stoffen. Daarna nog even over de central market gelopen en wat koffie gedronken hier en daar.
Vroeg opgestaan om naar de Batu Caves te gaan, met de Monorail, taxi en trein kwamen we in een uurtje van titiwangsa (hihi) bij de Batu Caves. Via 247? Traptredes kwam je bovenaan bij de ingang van de gigantische grot (toch niet zo groot als Hang-En hoor!). In de grot waren enkele tempels te zien, en liepen er wat Macaken en euh kippen. Het was echt een mix tussen een touristische trekpleister en een bedevaartsoort. Overal lag troep en de aapjes werden rijkelijk beloond met mensenvoer voor een mooi fotomomentje. Waarschijnlijk was dit de enige reden waarom de apen nog aanwezig waren. Zolang je maar naar boven keek was het best indrukwekkend, alleen de troep overal op de grond was toch super jammer… zeker als je denkt dat er iedere dag mensen komen om te bidden, dan denk je toch dat ze er zelf beter voor zouden zorgen… achja. Terug naar het hotel en de tassen gepakt en nog flink verder geschreven. Daarna de Kl ekspress naar het vliegveld en onze vlucht naar Auckland gepakt! Yeehaw.

Korte opmerkingen
– We zijn toch wel fan van Vietnam geworden, mooi land, heerlijk eten met veel lieve mensen
– Hiking schoenen die nat zijn van de binnenkant worden vrij snel warm!
– De variatie in het landschap van Vietnam is groot. Je kunt van drukte naar totale stilte en van mooie kusten naar de ruige wildernis en hoge bergen.
– Kuala Lumpur zijn we niet zo fan van, beetje een vreemde stad al kun je er wel lekker veel indiaas eten krijgen!