Nieuw Zeeland Noordereiland

posted in Reis

Nieuw Zeeland Noordereiland

En zo zijn we beland in Nieuw Zeeland! Sweet!

We zijn begonnen in:
Auckland

We kwamen rond 2 uur aan in Auckland. Wat een verschil, zo schoon en relatief rustig hier! Na wat rondvragen de bus gepakt naar “Car Rental Village” waar we ons busje op konden halen. Ook dat was allemaal zo gepiept, t pastte nog allemaal net op de credit card! toch een verschil als je gewoon kunt communiceren. En wat een fijn busje, niet te groot, niet te klein, automaat… alleen het stuur zit aan de verkeerde kant… maarja je kunt niet alles hebben.  Daarnaast rijden ze hier allemaal aan de verkeerde kant van de weg dus dan is het stuur aan die kant toch wel handig… behalve wanneer Wim aan wil geven om linksaf te gaan… dan gaan de ruitenwissers aan. Toch tot op heden heeft iedereen met ons en onze Mazda Bongo rekening gehouden en verloopt het spookrijden voorspoedig. Eerste uitstapje was ook al uitgezocht, de supermarkt! Mris kreeg de tip om op acties te letten dus die is hier helemaal in d’r element. Hierna maar onze eerste camping opgezocht; Ambury Park. Hele mooie boerderij met een camping eraan. Mooi én rustig… die combinatie hebben we al een dikke maand niet meer gezien. Lekker zelf koken en onze eerste overnachting in d’n “Bongo” ingezet.

Dag 2 met de Bongo de stad in en een  parkeergarage opgezocht om in de stad Auckland onze japan railpas te regelen. Uiteindelijk nam dit wat meer tijd in beslag vanwege pinpassen die niet werkten. Daarna nog even een simkaartje geregeld en vertrokken naar het noorden. Wel even geschrokken bij de parkeerautomaat… We moesten veelsteveel afrekenen! Volgende keer maar iets beter op letten. Na een mooie rit en even wat boodschappen kwamen we aan bij Pinewood Motor Park, hele mooie en schone camping, wel een beetje een gezinnen en senioren plek maargoed we hadden stroom nodig. Over stroom gesproken, Wim heeft de verkeerde wereldstekker meegenomen… morgen op missie voor een nieuwe!

Otamure Beach

Vandaag van Pinewoods Motor Park naar Oware gereden om boodschappen te doen en de juiste wereldstekker te halen. Die missie was snel volbracht. Op naar Tutukaka. Daar reden we helaas perongeluk voorbij en zijn we noodgedwongen gestopt bij Whoolleys Bay. Supermooi strand. Sowieso is het hier zo mooi, lucht is helder de zon staat goed. Om iedere hoek is weer een ander mooi uitzicht over de zee of over de glooiende en soms bergachtige weilanden en bossen. Of je nu de highway neemt of de scenic route, allemaal helemaal mooi. We hadden wel even een weggetje die iets anders was genomen, qua uitzicht erg mooi maar qua gevoel aan de bibs iets minder… het was nog net geen zandpad en zat vol kuilen. Via deze kronkelweg kwamen we met een paar kilometer per uur aan in Whananaki en onze overnachting naast een paar vriendelijke kiwi’s aan Otamure Beach. Meteen de zee in, eten en nog even wat plannen voor de volgende dagen!

 

Mariska’s verjaardag & Hururu Falls

Vroeg vertrokken richting het noorden. Terug over een andere, niet zo hobbelige, en verharde weg. Het rijden is echt een makkie in de Bongo, hij is automatisch en ondanks dat alles aan de andere kant zit voelt het vrij normaal. Alleen wanneer je weg moet rijden kun je jezelf vergissen. En bij het afslaan gaan op onverklaarbare wijze de ruitenwissers aan… De weg naar onze eerste stop is wederom erg mooi en we zijn meerdere malen gestopt om foto’s te maken en bij Helena Bay Art cafe om 29 jaar Mariska met een cheesecake te vieren aan een tafeltje met fantastisch uitzicht. Daarna volgde een idyllische summer drive met het raampje open en de radio op euh ohja die werkt vaak niet. Nieuwe missie! Ergens een cd met classics op de kop tikken! Als de radio wel werkt hebben we een zender met een mix van classics en nieuwere mainstream hits op staan… en af en toe 90 minutes of the nineties… skon!

In Russell even gestopt om te lunchen en de ferry te nemen, schattig stadje dat Russel! Maar wij zijn toch nog doorgereden naar Hururu Falls om aan een meertje met uitzicht op de waterval en onder een heldere sterrenhemel te overnachten!

 

Opononi, Tane Mahuta & Lake Kaiiwi

De Bongo gestart en vertrokken vanuit Haruru Falls voor onze eerste stop om te tanken en boodschappen te doen in Kaikohe. Meteen de laatste missie volbracht en een 3cd set gekocht met sixties hits. Terug in de bus bleek de cd speler niet te werken… aargh! Dan maar zonder muziek verder naar the Koutu Boulders. Tijdens het laag getijde zie je deze boulders op de droge zeebodem liggen. Het water heeft de stenen rond afgesleten, wat er onnatuurlijk uit ziet in het landschap. Hier maar eventjes verbleven en vervolgens door naar Opononi voor de Arai te Utu heritage walk. Hier hebben we een korte wandeling gemaakt naar de overblijfselen van een oude signal post die vroeger (tussen 1800 en 1900) de schepen door de gevaarlijke passage naar de Hokianga Harbour heen wees doormiddel van een vlaggen systeem en later een signaallicht. Korte maar indrukwekkende wandeling met aan iedere kant die je op keek weer een ander landschap. Van zandduinen tot glooiende graslandschappen waar de hobbits zo uit konden kruipen (lijkt een cliché als je het over New Zealand hebt maar zowat elke richting die je op kijkt zou zo uit een van de films kunnen zijn). Ook de manier waarop alles gepresenteerd wordt qua informatie bij het begin van een wandelroute of bij een uitkijkpunt is gewoon erg goed. Hoppa door naar de machtige Tane Mahuta, de oudste Kauri boom nog levend… hij is tussen de 1200 en 2000 jaar oud, 51,5m hoog en 16m in omvang. Ook hier zie je hoe de kiwi’s met hun land om gaan, via een wandelvlonder loop je langs de boom om zo de delicate wortels niet te beschadigen. Daarnaast hebben ze twee uitkijkpunten om de gigant te bewonderen. Erg mooi. Verder doorgereden door het Waipoua bos en richting de volgende halte: Lake Kaiiwi. Ofja doorgereden met de nodige stops zodat we her en der foto’s kunnen maken!
Lake Kaiiwi is een mooi meertje met een mooi strand waarvan de eerste 50 meter van het meer erg ondiep zijn en dus erg geschikt om een beetje in te dobberen. Een aankomende regenbui in combinatie met de ondergaande zon zorgde voor een spectaculaire afsluiting van de dag.

 

Black Sand Beach

Zuidwaarts! Vroeg de veren uit voor een wat langere dag rijden. Maar wat was hij het waard! Allereerst even gekeken voor internet om iets met Mr. Ron Kessels af te spreken. Volgende stop toch maar overgeslagen gezien het iets meer voor kleine kinderen was. Maar anderhalf uur daarna reden we de kronkelende kustweg naar beneden richting Piha Beach. Wat een uitzicht. Het zand op het strand is “zwart” (eerder donkergrijs en glitterend), en heul fijn maar soms ook wel erg heet. Het strand is verder erg mooi en we kwamen net op rijd voor het laag getijde en konden naar het andere strand lopen waar je anders naartoe moest zwemmen. Door een rotsopening genaamd de “Camel” stroomde er water binnen in de kleine baai en werden we even verder beloond met het sterk opspattend water tegen de rotsen die nu de zee blokkeerde. Terug naar het strand dat toneel staat voor een Nieuw Zeelands reality programma vergelijkbaar met Rescue Bondi Beach. (Oftewel Rescue Pahi Beach). Wim hoefde na zijn bodyboard avontuur gelukkig niet ge-rescued te worden maar zag wel in waarom het een relatief gevaarlijk strand is. Sterke onderstromen en hoge golven zorgden ervoor dat Wim geen zout meer op z’n eten nodig had vandaag. Terug de auto in en naar Karekare en de karekare falls. Hier is een stuk van de film The Piano opgenomen en Xena: Warrior Princess. Heel breed en diep strand van zwart zand met een soort tumbleweed rollend over de vlakte. Heel anders dan ’t strand van scheveningen!  Terug bij de parkeerplaats aan het strand kon je een weg omhoog nemen naar de Karekare Falls, verstopt in een hoekje lag deze hoge waterval en een kleinere variant er van. Kodak momentje hoor!
Van daaruit verder gereden naar een camping onder Auckland richting Lake Rotorua en daar iets later aan ons avondmaal begonnen (eigenlijk was het meer een continental breakfast, alleen dan ‘s-avonds). Welteruste!

 

Hobbiton & Rotorua

Even pedal to the metal en de Bongo naar Matamata gecrossed om daar de set van Lord of the Rings waar “the shire” is opgenomen te bekijken. Het is nogal een prijzige tour ($75 NZ p.p), maar wij vonden het wel waard. Je kreeg iets meer inside information over hoe Peter Jackson werkt en hoe ze de plek hebben gemaakt en hoe ze er de films hebben opgenomen. Met een vrij grote groep liepen we tussen de hobbit hole’s heen en kregen we overal informatie van onze tourguide. Als we terug zijn gaan we de films toch nog maar eens bekijken!
Aan het eind nog even een “gratis” biertje en cider gedronken (Erg lekker lokaal brouwsel overigens) en de trip naar Rotorua begonnen. Daar bij de I-site (soort vvv, alleen dan beter geregeld en zowat in iedere plaats te vinden) voor een slaapplek gekeken. Dit maal op de parkeerplaats van X Backpackers Base Rotorua. We voeld er ons wel erg oud, zo gezond kokend tusen alle studenten en hun studentenmaaltijden in het hostel zelf. Ohja en in de aanliggende bar nog een gefrituurde mars gehad! lekker hoor!

Rotorua

Heel vroeg op en snel ontbeten om naar ’t Redwood forest te gaan in Rotorua.  Langs de weg zie je op veel plaatsen rook(eigenlijk stoom) tussen de bossen opstijgen dit komt omdat Rotorua een vulkanisch gebied is. Redwood Forest is een mooi, voor Nieuw Zeeland exotisch, bos met een groot aantal joggers. Even een uur door het bos wandelen was heerlijk. Een veel voorkomende plant is de Ponga, een zilvervaaren en naast de Kiwi (nieuwe missie is trouwens om een Kiwi te zien) is het blad van deze vaaren zo ongeveer het nationaal symbool van New Zealand. Hij is aan de bovenkant groen en aan de onderkant zilver (vandaar dus ook de naam). Meteen maar eentje meegenomen voor in ’t plakboek. Nog even stevig doorgewandeld om vervolgens door te rijden naar Wai-O-Tapu thermal wonderland. Nee het is geen sauna complex met de nodige thermaalbaden maar een vulkanisch gebied waar de lady knox geiser iedere dag “uitbarst” en je o.a. the devils inktpots, the champagne pool en lucifers bath vindt. Het is inderdaad een wonderland. In het begin samen met nog een stuk of honderd toeristen naar de “uitbarsting” gekeken. In de gidsen stond dat ie om 10:15 uitbarst. Wij vonden dat al een vrij specifieke tijd… om 10:15 kwam er een man ik safari outfit een praatje maken over de geschiedenis van de geiser. En om 10:30 gooide onze vrind er een zak biologisch afbreekbare zeep in die de oppervlakte spanning brak en de geiser deed uitbarsten. Net zoals de gevangenen die er hun kleren wilden wassen, zeep er in lietwn vallen en hun kleren de lucht in zagen schieten. De rest van het park liep je over een pad langs de plekken waar stoom de grond uit kwam en de mineralen voor bijna neon kleuren zorgden op de rotsen en in het water. Verschillende hot water springs met bubbelend modder en een meertje met een diepgele kleur… erg mooi en je kon rustig je scheetjes laten gaan want door de sulfur lucht had toch niemand dat in de gaten.
Smiddags doorgereden naar lake Taupo en naar onze slaapplek (waar we een brandoefening bij woonden terwijl we eten aan ’t koken waren).

 

Taupo & Napier

Weer vroeg op, snel ontbeten en naar het noorden van lake Taupo gereden voor een korte wandeling langs de rivier en de Huka Falls. Gezien we het kaartje kwijt waren (lag gewoon voor in de auto) wisten we niet precies waar we moesten zijn en kwamen we op de verkeerde plek aan. Bij het eindpunt en dus de Huka Falls… het is niet een superhoge waterval maar wel een superheftige. De rivier versmald  voor de waterval een stuk waardoor er een stroomversnelling ontstaat. Het water gaat met geweld door de versmalling heen en eindigd in de waterval. Onderaan de watervak kun je (van een stuk verderop) met een paar speedboot maatschappijen komen. Soort Niagara falls Maid of the Mist achtige taferelen (Eentje heette dan ook maid of the falls). Stuk van de watervallen afgelopen en bij een mooi stuk rivier uitgekomen. Het water was ongelooflijk helder en blauw en in de omgeving een bootlading aan vogels. Een ervan moet de Tui zijn geweest aan het geluid te horen (waarbij we van de beschrijving van de lonely planet uit moeten gaan) Skon! Skon!
Dan voor we op weg naar Napier gingen Eerst nog even een stop bij de coolste McDonald’s ter wereld (aldus diezelfde McDonald’s) gemaakt, waar je in een vliegtuig kon zien om te eten. Dus nu zijn wij de coolste mensen ter wereld toch!?

Onderweg naar Napier even gestopt bij een scenic point. Toen we de Bongo uitstapte zagen we pas de gigantische waterval… super mooi! Weer een van die onverwachte verrassingen van Nieuw Zeeland.

Rond 3p.m. kwamen we aan bij Ron, Trudy, Louie & Joss (excuses als ik de namen verkeerd spel!). Samen met Ron en de kiddo’s even naar Te Mata Peak gereden (Wat een leuke kinderen!). Spectaculair uitzicht over o.a. Napier,  Te Awanga en Kidnappers Coast. Daarna nog even op het strand gehangen en terug gegaan naar hun huis in Napier. Ze wonen in een rustige buurt en het was erg fijn (maar vreemd) om in een gewoon huis binnen te komen. Heel erg gezellige avond gehad en we konden de Bongo op de oprit zetten wat ons weer een nachtje campingkosten scheelde! Super!!

‘S ochtends nog even vroeg opgestaan voor zonsopkomst met Ron en Louie. Mooi! Daarna nog eventjes Napier zelf in met Joss erbij, ze racet op dr scooter (vroeger noemden wij dat een step) overal voorbij! Het is een erg mooi Art Deco stadje. Na de aardbeving in 1931 werd alles wat herbouwd moest worden, gebouwd in Art Deco stijl. Geeft het een leuke sfeer. Daarna even afscheid genomen en zijn we zelf nog even terug de stad in gegaan. Wim is er nog even naar de barbershop gegaan voor een nieuwe coupe en daarna doorgecrossed naar Wellington (ofja net buiten de stad) om te overnachten.

Weta Workshop & Jonathan Duffy

Weta workshop! De werkplaats waar ze veel van de props voor Lord Of the rings en The Hobbit hebben gemaakt, maar ook voor o.a.de films District 9, Prometheus, Hellboy, Avatar en nog veel meer. Hier werden onze ogen wel even geopend… wat een leuk werk! Er werd in een rondleiding uitgelegd hoe het werkproces hier is en wat voor materialen ze gebruiken. Tof!
Terug de stad in, een parkeer & kampeer uitgezocht en de ferry geboekt. Omdat het hard waaide raadde ze ons aan om een dag later te gaan. Tijdens het folderbrowsen (je hebt hier echt overal informatie stands met honderden folders vol activiteiten uit de regio) kwamen we erachter dat er een festival genaamd fringefest in Wellington was. Een theaterfestival door de hele stad. Uit het hele assortiment kozen we stand up comedian Jonathan Duffy uit, die ’s avonds in de fringebar optrad. Het was een hilarische “performance” genaamd “Without me I’m nothing”. Binnen de eerste 5 minuten werd er een vrouw netjes de zaal uitgeluld gezien ze zich niet kon vinden in Jonathans commentaar op het fenomeen “the secret” en het universum. “Not cool man, say something funny… it’s not cool man” zei het iets te oude hippie vrouwtje. Nouja dan maar d’r geld terug en naar buiten d’r mee! Buiten Nederland is overigens het vrij veel voorkomend dat er mensen commentaar geven en “heckelen” tijdens een voorstelling. Rest van de voorstelling geen opstootjes. Alleen hilariteit met een top aflsluitende dans op songfesfival hit Euforia. Het was behoorlijk Gay (no offense!) en het was onbehoorlijk grappig.
Na de show nog nagepraat met Jonathan en consorten over ditjes, datjes, drag-queens, bio-queens, mannen die verkleed zijn als vrouw en vervolgens weer verkleed zijn als man… kortom goeie avond waar we veel geleerd hebben!

Te Papa & op naar het Zuidereiland

Op onze parkeerplaats midden in de stad opgestaan en naar het Te Papa museum gegaan. Heul mooi museum over de geschiedenis van Nieuw Zeeland. Ongelooflijk hoe ze het (gratis) museum zo goed doordacht en uitgevoerd hebben… alles loopt kris kras door elkaar en ieder hoekje wordt benut zonder de andere delen in de weg te staan, je kan hier zelf in het museum écht op ontdekkingstocht… Leuk!

Verder vandaag op de planning: de ferry naar Picton op het zuideiland.
Het is interessant om te ervaren hoe je blik op een land geleidelijk veranderd terwijl je aan het reizen bent. Je hebt bepaalde verwachtingen en een soort van beeld in je hoofd over het land waar je naartoe gaat… meestal komt dat niet echt overeen met hoe het er echt is, soms is het mooier en soms gewoon heel anders. In het moment zelf terwijl je er bent, zal het ook weer heel anders zijn dan wanneer je er op terug kijkt… negatieve dingen worden misschien grappig en de positieve ervaringen steken er bovenuit. Een trip van 5 uur, waarvan de helft 10km per uur achter een vrachtwagen terwijl we beide chagrijnig van de honger zijn wordt vertaald in:  “vandaag van Taupo naar Napier gereden”. Anywho, Nieuw Zeelands noordereiland was super en boven alle verwachtingen die we al hadden, en die verwachtingen waren hoog! Onwards… naar het Zuidereiland!

 

Losse opmerkingen:
– je hebt hier drie soorten kiwi’s.  Fruit, personen en de vogelsoort (niet met elkaar te verwarren).
– Mensen zijn hier zo ontzettend vriendelijk
– 5 weken is veel en veel te kort
– Als je wil kun je hier iedere minuut stoppen voor een foto.
– De Sandfly. Wat een klotebeest!

 

Lord Of The Sandflies #lordofthesandflies on instagram.